Bellow'lara ulaştınız...
Bellow'lara ulaştınız. Mesaj bırakın.
İstasyonda benimle buluşmak için orada değildin...
...o yüzden eve gidiyorum, umarım yolda değilsindir çünkü neredeyse eve vardım.
Seni görmek için sabırsızlanıyorum.
Umarım her şey yolundadır.
Peki...
Çeviri: rabiadelpueblo
The Other Half - Öbür Parçam (2016) Keyifli seyirler dilerim.
Beş Yıl Sonra
Geliyor musun?
Ne oldu?
Arkadaşım, neyin var senin?
Ne yapıyorsun lan?
Gitmek mi istiyorsun lan? Kes lan sesini!
- Nick? - Evet anne, benim.
Nasılsın oğlum?
- İyiyim anne, sen nasılsın? - İyi.
- Kiliseye gittin mi, oğlum? - Evet.
Güzel, güzel.
Aslında burada çok güzel bir gün geçirdim. Orada havalar nasıl?
Evet, evet. Güzel bir gün.
Garip, değil mi? Bugün, o kadar güzel olmalı mıydı?
Evet, garip. Evet, öyle.
Bakiyenizde bir dakika kaldı.
- Anne, belki gitsem iyi olur. - Şimdiden mi?
Evet, telefon kartı bitmek üzere...
...ve zamanla bip bip diye telefon ücretini alıyor gibi görünüyor.
- Bunu senden duymak çok güzel. - Evet.
Bugün orada olamadığım için gerçekten üzgünüm, anne.
Anne?
- Selam, dostum. - Sana da merhaba.
İyi misin dostum, yine geç kaldın da.
- Üzgünüm, Sam. - Üzgünüm, sorun değil. Gerçekten umrumda değil.
Muhtemelen senin kadar bu işi önemsiyorumdur.
Ama bilirsin ya, zamanında gelmeye çalış. Seni kovmak zorunda kalmak istemiyorum.
Birkaç masayı temizler misin ya da birilerinin siparişini alsan?
Lütfen, teşekkürler.
O tarafa bakma ama bir adam var...
O tarafa bakma!
O tarafa bakma.
Masa 7. Masa 7! Masa 7, belki?
Bir şey istiyor musunuz?
- Beni hatırlamadın, değil mi? - Tabii ki seni hatırlıyorum.
Dik dik bakma!
- Dik dik bakma! - Ciddi misin?
- Beyler, sakin olun. Sakin olun! - O başlattı.
Alo! O adam başlattı. Gördük, olayı gördük!
Evet, o başlattı. Kesinlikle kavgayı o başlattı!
- Şerefsiz gibi davranıyordu. - Tam bir şerefsiz gibi.
Evet. Tam bir, âlâ şerefsiz gibi! Tam bir şerefsiz.
- Öyleydi, çıkartın onu buradan. - Zaten seni bir kez dövdüm, dostum.
- Hadi ama. - Kovun onu. Çıkartın onu.
- Kovun onu, çıkartın. Çıkartın onu buradan! - Dışarı. - Dışarı.
Buradan gitmesini istiyorum. Buradan gitmesini istiyoruz.
- İsmin ne? - İsmi Sue.
- Kendi başına konuşamıyor musun? - Hayır, konuşamıyor.
Gerçekten de deli birisin.
Hadi, Em. Yani Sue.
- Hemen geleceğim. - Emin misin? Seni izliyor olacağım, deli.
- Peki kavga nasıl gitti? - İyiydi, kovuldum.
- Harika. - Evet. Başka bir işim daha var, o yüzden...
- Umarım orada kimseyi öldürmezsin. - Söz veremem.
- Senin nereden tanıyorum? - Seni geçen gece klüpten görmüştüm.
- Hayır, o değil. - Burası favori restoranımız.
- Muhtemelen beni önceden burada görmüşsündür... - Hayır, bu da değil.
Sevgilin nerede?
- Ne? - Sevgilin, geçen gece dans ettiğin kişi.
- O sevgilim değildi. - O bunu biliyor mu? - Evet.
Peki ya sen, senin sevgilin var mı?
Muhtemelen gitmeliyim.
Tamam. Tanıştığıma memnum oldum.
Elini uzat.
Güzel kızlar insanı bekletir, tek söylediğim bu.
Belki onları aramalıyız ya da... Bilmiyorum.
Telefonunu ver.
- Selam, iyi misiniz? - Evet.
- Özür dilerim, Anna'ydı değil mi? - Evet.
- Sammy. - Biliyorum.
Eline ne oldu?
Önemli bir şey olmadı.
Söylemeyecek misin?
Buralı değilsin, değil mi?
- Hayır, buralı değilim. - Peki buraya neden geldin?
İş için mi? Okul için mi?
Buradaki kızların çok iyi ağız hijyenine sahip olduklarını duydum.
- Öyledir. - Öyle mi? Göster o zaman.
- Yani yaptığın şey bu mu? - Ne?
Her gün bir başka kızla gönül eğlendirmek.
Hayır, öyle bir şey yapmıyorum.
O zaman benimle eve gelmek ister misin?
Bir oda tutun lan!
Nick!
Nick? Yanlış tarafa bakıyorsun.
- Korkunç. - Öyle miyim?
Olamaz! Bu sefer gerçekten kendimi incittim.
Hayır, şaka yapıyorum. İyiydi ama, değil mi?
Komik mi?
- Ne zaman işten çıkıyorsun? - Yakında. Neden ki?
- Seni kurtarmaya geliyordum. - Kurtarılmaya ihtiyacım yok.
Çocuklar, bu Nickie.
- Bu kılıcı istemiyorum, değiş tokuş edelim. - Tamam.
Duvara yaslanın.
Şimdi!
Seni kurtarıyorum. Pat!
Onu yakaladım, onu yakaladım.
Hayır. Hayır, hayır!
- Sammy. - Nasılsın? - Selam, nasılsın? - İyidir.
Selam Nick, arkadaşın nerede?
Sizin geleceğinizi bilmiyorduk, o yüzden burada değil.
Üzgünüm. Tapılası birisin, bunu biliyorsun değil mi?
Evet ya, bunu arkadaşına söyle.
Bana numarasını verdi ve dün gece mesajlaşıyorduk...
...ve sonra ona, beni büyülediğini söyledim...
...ve bana 3 yıldız ve... Ve şu şeyden, tık işaretinden gönderdi.
Senden hoşlanıyor. Senden hoşlanıyor ya, sadece ona mesaj atmanı...
...ve onun ne kadar harika biri olduğunu söylemen gerek.
Ve bunu doğrudan söylemelisin. O tarz erkeklerden hoşlanmıyor, anlarsın ya.
O yüzden bir karar ver. Sabırlı olmak zorundasın, öyle değil mi?
Nickie?
Ne, ne? Ne oldu? Neden tuhaf davranıyorsun?
Tuhaf davranmıyorum.
- Tamam. İyi misin? - Evet, iyiyim.
Emily!
İki saniye, iki saniye bekle!
- Selam. - Merhaba. - Nasılsın? - İyiyim, sen?
- İyiyim, iyi. Nerelerdeydin? - Orada, burada. Her yerde.
- Bu ne demek şimdi? - Meşguldüm işte.
- Evet. - Evet, üzgünüm. - Peki neler yaptın?
Sana ulaşmaya falan çalışıyordum. Evet yani, şu anda bir telefonum yok...
- Telefonsuz dışarıya çıkan tiplerdenim... - Evet.
O yüzden böyle işte, telefonsuz yaşamaya çalışıyorum.
Ama evet, sonra görüşürüz...
Hayır, hayır. Lütfen etrafta gezinme. Her yerde böyle dolanma...
- Şiddet yanlısı bir insan değilim, yemin ederim ki. - Peki.
- Hayır, Emily. Öyle biri değilim. - Sana inanıyorum.
- Benim hakkımda ne düşündüğünü biliyorum. - Sana inanıyorum.
Ama öyle biri değilim, tamam mı? Öyle biri değilim.
- O zaman bunu neden yaptın? - Blmiyorum, bunu yapmayı düşünmedim bile...
Bu üzerinden düşündüğüm bir şey değil.
Benim için zor bir yıl oluyor.
- Ne demek istiyorsun? - Hiçbir şey.
Bana neden söylemiyorsun? Bunu yapabileceğimi sanmıyorum.
Tamam. İstediğin bu mu?
Tamam.
Kafam karıştı, Nick. Buna gerçekten pek alışık değilim.
Bu konuda pek iyi değilim, biliyorsun ya.
Em, bugün seninle çok güzel vakit geçirdim. Gerçekten güzel bir gündü.
- Eğlenceliydi. - Biliyorum, yapmamalıydım...
- Em, sen hiçbir şey yapmadın. - Heyecanlandım... Gergindim.
Emily, benim hatamdı.
Görüşmeye devam edecek miyiz?
Başkaları ile görüşmesek?
Şu anda başka birisiyle görüşüyorsan... Onu bir yanar dağın içine atarım.
- Öyle mi? - Evet.
Babam geç saatlere kadar evde olmayacak.
Em.
Güzelsin. Çok güzelsin.
Çok ama çok güzelsin.
- Em, lütfen. - Güzel erkeğim.
- Sus ama! - Çok güzelsin.
Bu nedir, Nick?
Tam şuradaki?
Bu ne, Nick?
Bir tarih.
Ne tarihi?
Em, kardeşim 5 yıl önce kayboldu.
Küçük kardeşim.
Bir gün okula giderken...
Ve bu tarihte... Kaybolduğu günün tarihi.
Babamla tanışmalsın. Babam seni çok sevecektir, Nick.
Sana bir resim göstermek istiyorum, Nick.
Sana bir resim göstermeliyim, Nick. Sana bir resim göstermeliyim.
- Benimle evlenir misin? - Tabii ki, seninle evlenirim.
Peki, ya ben ciddiysem Nick?
Biraz beklememiz gerektiğini düşünmüyor musun?
- Neden? Nick, neden? - Çünkü insanlar böyle yapar.
İnsanların ne yaptıkları, neden umrumuzda olsun ki?
- Umrumuzda değil. - Hayır. - Ciddi misin?
- Sen ciddi misin? - Evet.
Hayır. Hayır.
Biliyorum, üzgünüm. Biliyorum, sevgilim.
İstersen gidebilirsin.
Neden gitmek isteyeyim ki? Gitmek istemiyorum.
İyi.
Ne oluyor?
Yok bir şey. Sadece bazen titriyorum, hepsi bu.
Ama şimdi yoklar, iyiyim.
Neden bazen titriyorsun?
Çünkü bipolar tip-1 hastasıyım.
Bipolar hastasıyım.
Kötü tasarlanmış bir robot gibiyim.
Bence sen harikasın.
Ve sana tapıyorum, Em.
Bu sefer beni nereden arıyorsun?
Aslında seni şu an evimden arıyorum.
Yerleştin mi, oğlum?
Tabii anne, sen nasıl diyorsan...
Peki bu şerefi neye borçluyum?
Birisiyle görüşüyorum, yani sanırım.
Ciddi bir şey mi?
Evet, bir bakıma evet.
İyi kızdır, umarım.
Hayır, korkunç cadalozun teki. Torbacı, eksik dişi var...
...burnu yok. Burnu dahi yok, anne.
Evet, anne. O... Bence sevimli birisi.
- Geç oldu artık. - Tamam.
Babanla da hemen konuşuver. William?
Selam, Nick. İyi misin?
- Selam, baba. Evet, ya sen? - Evet.
Dinle baba, gerçekten üzgünüm, bu yıl gelmeyi başaramadım.
Sorun değil, Nick.
Bütün yolu, bir gün kalmak için gelmene gerek yok.
Yarın benim için erken başlayacak.
- Seninle konuşmak güzeldi. - Seninle de.
Emily.
Evet. Evet, evet!
- Ne yapıyorsun, neler oluyor? - Bitiriyorum.
- Öyle görünüyor. - Evet.
- Alo? - Buradayız.
Geliyorum. Selam. Nasılsın?
İyiyim, sen nasılsın?
Nasılsın, tatlım? Resim yapıyordun demek, Tanrım!
Dokunma bana, o ne öyle?
Çok hoş görünüyorsun ama her tarafına boya bulaştırmışsın.
- Biliyorum. - Ne oldu, ne oldu? - Boyayı attım. - Neden?
Çünkü çok fazla yedim.
Alo? Evet. Selam.
- Evet. - Hemen geleceğim. - Unutmadım, gelsene.
Tabii ki, gel.
Hemen gel, hemen gel. Tamam görüşürüz. Görüşürüz.
- Em, nasıl hissediyorsun? - Aslında harikayım.
Şu anda kendimi çok iyi hissediyorum, aslında...
Ne? İyi hissediyorum. Şu anda kendimi çok iyi hissediyorum.
Şu anda bunu yapmak istemiyorum... Şu anda bunu konuşmak istemiyorum.
Anlıyorum ama oturup ilaçlarını alman gerekiyor.
Şu anda oturmak istemiyorum, baba.
Şu anda yaptığım şeye baksana ve zaten gitmem gerekiyor.
- Em, bu şekilde dışarıya çıkamazsın. - Neden?
Çünkü elbisenin her yerine boya bulaşmış o yüzden neden önce temizlenmiyorsun?
Geciktim. Geciktim, geciktim. Üzgünüm, şu anda buna vaktim yok.
Çantam nerede?
Sorun yok, sadece...
Hepimiz sakiniz, değil mi?
- Emily, dürüst olabilir miyiz? - Bunu çok isterim.
Şu anda kendinde değilsin!
Uyan! Uyan, baba!
Bunları alıyorsun, Emily.
Bunları alıyorsun ve ben de sana bunu veriyorum, tamam mı?
- Lütfen bizim için bunu kolaşlaştır. - Kolaylaştırıyorum.
Sen burada kal. Ona su ver, lütfen.
- İyi akşamlar. - Yardımcı olabilir miyim?
Bu adreste yüksek sesli müzik dinlendiğine dair bir çağrı aldık.
Müzik sesi duymuyorsunuz, değil mi?
Hayır. Muhtemelen yanlış ev, sanırım. Teşekkür ederim.
- Her şey yolunda mı? - Evet, her şey yolunda.
Kim o? Ne? Kim... Neden polisi aradın?
- Polisi biz aramadık. - Aradınız. Onu görebiliyorum.
Polisleri biz aramadık. Seni görüyorum. İçeri gelsene, hadi!
İçeri gel. Hayır, sorun değil. Sorun değil.
- Neden biliyoru musun, çünkü ailem yasadışı ilaç satıcıları! - Acaba lütfen...
Beni zehirlemeye çalışıyorsunuz, belki o bana yardım eder.
- Burada her şey yolunda mı? - Sizinle mutfakta konuşabilir miyim lütfen?
Sizinle birkaç dakikalığına mutfakta konuşabilir miyim?
Aslında biliyor musun, gidebilirsin! Buradan gidebilirsin!
Bayım, lütfen kenara çekilin. Teşekkür ederim.
Sorun değil. Baba, senden bıktım artık! Bıktım artık. Git başımdan!
Emily, sakinleşmezsen sana yardım edemem tatlım.
Baksana bana, sakinim. Şu anda çok sakinim. Kafam güzel bile değil. Tamamen kendimdeyim.
Neler yapabileceğime dair hiçbir fikrin yok! Anlıyor musun?
- Bana dokunma. - Lanet olası gözbebeklerimle sana dokunacağım!
- Emily. - Gerçek bile değilsin! - Hemen buradan gitmenizi istiyorum.
Benden içeri gelmemi istediniz.
Emrim altındasın, neden biliyor musun? Çünkü Tanrı ile konuştuğumu söyledim.
- Sorun değil. - Tanrı ile konuşurum! Ona tapıyorsunuz! Tapıyorsunuz, evet!
- Ambulansı arayacağım, tamam mı? - Ambulans çağırmanıza gerek yok.
- Yeter artık. Bence aramalı. - Bence aramalı.
- Baba. Baba, baba! - Bana dokunma!
Onu heyecanlandırıyorsunuz!
Bayım! Bayım! Sakinleşin! Ellerini kızımın üzerinden çek!
Diğer elini ver. Diğer elini de ver.
Sakinleş, sakinleş.
- Tatlım! - Sakinleş.
Hareket etmeyi kes ve seni bırakalım, tamam mı?
- Hareket etmiyorum. - Bu konuda anlaşabilir miyiz?
- Evet, anlaştık. - Tamam. Anlaştık. - Hareket etmeyi kes ve seni bırakalım.
Hareket ediyorum.
Geç kaldım, sizi sik meraklısı amcıklar!
- Acaba bana... - Geç kaldım lan!
- Onu gerçekten çok seveceksin, Marie. - Biliyorum. - Tanrı'ya yemin ederim ki.
Tanrı'ya yemin ederim, çünkü biliyor musun...
...Nickie ve ben, ikimiz de aynı durumdayız.
Biliyor musun? İşte, öyleyiz.
- Biliyorum. - Öyleyiz işte, biliyor musun?
Ve ona ihtiyacım var. Neden? Neden burada değil?
Hayır! Nerede o?
Onu duyabiliyorum, burada olduğunu biliyorum.
Onu görmeme izin vermiyorsunuz.
Burada durmak istemiyorum.
Onu görmek istiyorum!
Ben Nickie ve ne olduğunu gördüm.
Emily'i görebilir miyim?
Dinle Nickie, Emily dinleniyor.
Öyle mi? Ne zaman Emily'i görebileceğim?
Emily dinleniyor. İyi geceler.
Tanrı aşkına... Bana sadece bir dakika ver, olur mu?
Söze bu gece buluşacaktık.
Hafızam, olabileceği şekilde değil.
Evet, ikimiz de öyleyiz. Evet.
Peki. Galiba çok üzgünüm.
Emily, güneş gözlüklerini çıkar lütfen.
Yüzünü görmek istiyorum.
Artık içeri girmem gerekiyor.
Tamam.
Seni bir daha ne zaman duyabileceğim, Em?
Seni yarın arayacağım.
- Gerçekten mi? - Evet. - Tamam.
- Sağ ol. - Evet.
Selam, Emily'e ulaştınız.
Selam, nasılsın?
Sadece nasıl hissettiğini bilmek istiyorum.
Selam, Emily'e ulaştınız.
Selam, dinle! Seni gerçekten rahatsız etmek istemiyorum.
Hayır, sadece...
Sadece nasıl olduğunu bilmek istiyorum...
Pekala.
Umarım yakında konuşuruz.
Selam, Emily'e ulaştınız.
Ve sonra, nerede olduğumu fark etmeden...
...aniden eski evimize doğru sürdüm.
Sonra durdum.
Dışarıdan tam olarak aynı görünüyor.
Ama artık aynı değil, değil mi?
Artık orada yabancılar yaşıyor, yabancı bir oğlan...
...ya da bir kız, kardeşinin yatağında yatıyor.
Bu tuhaf bir şey, değil mi Nick?
Evet, öyle.
- Özür dilerim, oğlum. - Anne, bana özür dilemek zorunda değilsin.
Yani bunu biraz daha düşündün mü?
- Evet. - Ve?
Eve gelemeyeceğim, anne.
Çünkü hala o kızla mı görüşüyorsun?
- Tamam. - Kapatmalıyım, anne.
Peki ama kendinle ilgilenemiyorsan seni almaya gelirim.
Anne, benim için endişelenmene gerek yok. Tamam mı?
Selam.
- İçeri gelsene. - Tamam.
Nerede saklanıyordun?
Buradaydım işte.
Bana gizli saklanma yerini gösterdiğin için mutluyum.
Nick benimle konuşabilirsin, tamam mı?
Yani benim ne yapmamı istiyorsun, gideyim mi?
Olur.
- Seni gördüğüme sevindim. - Selam John, iyi misin? - Evet.
Dostum, nasılsın? Gördüğüme sevindim!
- 3 tane daha. - İşte geliyor!
Üç tane daha alabilir miyiz? Hadi ama, dostum.
Hıyar gibi davranmak zorunda değilsin.
- En azıdan bu gece eğleneceksin, değil mi? - İşte geliyor! Tamam mı?
- Birazcık eğlen! - Birazcık.
Eve bir döndüm, temiz çamaşırlarıma işemiş...
...bütün temiz çamaşırlarıma hem de. Ben de sinirlendim.
Gerçekten çok kızdım çünkü onları daha yeni yıkamıştım.
Özellikle çamaşır yıkamayı da sevmiyorum, o yüzden onu alıp bir yere oturtturdum...
...ve üzerine işedim çünkü...
Ona bir ders vermeye çalıştım. Düşünüyordum da, tamam...
Kahrolası kedinin üzerine mi işedin, dostum?
- Kedinin üzerine işedin demek! - Tamam, bu kişisel bir şeydi.
- Çok yaşa, Jack! - - Çok yaşa, Jack!
İdrar kokulu kedi!
- Seni görmek çok güzel! - Evet, evet.
Güzel olacak, dostum.
Kime yazıyorsun, dostum? Telefonunu bir kenara koy.
Birisiyle görüşüyorum, Anna denen kızla. Hatırladın mı?
Emily'nin arkadaşı olan kız. Evet ya, çok havalı birisi.
Sakin kalmaya falan çalışıyorum işte..
...ama bu işte çok kötüyüm ve ondan gerçekten hoşlanıyorum.
- Evet, harika birisi! - Evet.
- Bu iyi, dostum. - Evet.
Ne zaman döndün?
- Birkaç hafta önce, sen? - Bilirsin ya, buralardaydım işte.
- Görüşmeyeli nasılsın? - İyiyim.
- İyi. Sen? - İyi.
Sen gittiğinde, bu durumu çok zor karşıladım...
...belli ki, senin için daha da zordu.
Bunu bir daha yaşayamam.
Yaşamayacaksın.
Dürüstçe söylüyorum ki, şu anda çok daha iyiyim. Gerçekten iyiyim.
Bir kuralım var...
Takip ettiğim kurallar var, bir sistem ve işe yarıyor.
...ve daha önce hiç bu kadar iyi hissetmemiştim.
O yüzden bir daha sana aynı şeyi yapmayacağım.
Şu ana kadar uymadığım tek kural, seni görmek oldu...
...çünkü seninle iletişime geçmemem gerekiyordu.
Ama bu beni iyi hissettirmiyor, o yüzden...
- Bunu bir daha yaşayamayız. - Yaşamayacağız.
Yardım et. Yardım et!
Gerçekten! Lütfen.
Orada bir düğme var... Dur. Gözlerimi çıkaracaksın!
- Arkasında bir düğme var. Lütfen. - Tamam.
Neden çekmeye çalıştın ki, kafanda zaten.
Havalı görünmeye çalışıyordum.
Yaklaşık bir ay önce, seni arayacaktım.
Aradım ama kapattım. Korktum.
- Neyden? - Yapmamam gereken bir şeyi yapmaktan.
Ya da bir sevgilin olmasından, bana kızgın olmandan veya hiç umursamamandan.
Ya da benim sadece tuhaf bir kız olduğumu düşünmenden.
Kahretsin! Lanet olası şişeler! Sikerler!
- Paspası aldım. - Kova da gerekiyor.
Sen kovayı bul, ben de...
Paspaslar nasıl kullanılıyor ki? Bu hiçbir işe yaramıyor.
Etrafa bulaştırıyorsun.
Kardeşinin ölüm yıldönümü, değil mi?
Yani tanışmamızın üzerinden bir yıl geçtiği için biliyorum.
Sadece bunu bildiğimi, hatırladığımı bilmeni istiyorum.
Merhaba!
Öpsene işte!
Boş ver, gidelim!
Gerçekten takım elbise giymek istemiyor musun?
Takım elbise giymek istemiyor musun?
Bu 100 dolar falan. Bunu 5 dolara falan alabilirim.
Hayır, alamazsın. Bu gerçekten çok güzel.
Her neyse para için endişelenme, önemli değil. Bunu dene.
Ve pantalon.
Ve de kovboy şeyini.
Aman Tanrım, seni seksi şey!
- Ne? - Güzel, sevdin mi?
Sevdin mi? İkinci el kıyafetlere göre biraz pahalı, öyle değil mi?
Para meselesini endişe etme.
Ne demek bu? Kıyafetin parasını sen ödemiyorsun.
- Hayır, haklısın. Ben ödemiyorum. - Ne demek bu şimdi?
Babanın kartı var, değil mi babacığının kızı?
- Hayır. - Hayır mı? - Evet.
- Çok erkense, belki de iptal etmeliyimdir? - Babanla tanışacağım için mutluyum.
Bu onun için, benim için değil. Onun için, başka birisi için de değil.
- Sadece... - Sadece ne?
Saat 9'da görüşürüz, değil mi?
Saat 9'da görüşürüz.
- Merhaba? - Selam, baba.
- Nick? Her şey yolunda mı? - Evet. Evet, her şey yolunda.
Her şey... Evet, işte... Her şey iyi...
İyi, iyi.
- Annenle konuşmak ister misin? - Hayır. Hayır, anneme verme. Ben...
Seninle konuşmak için aradım, baba. Nasıl olduğunu merak ediyordum.
İyiyim, Nick. Her şey yolunda.
Güzel, sevindim... Buna çok sevindim. Bunu duyduğuma çok sevindim, baba.
Ben...
Bu akşam sevgilimin ailesi ile buluşmak için çıkacağım...
...ve öylece aklımda geldi de...
...sen ve annem belki bir ara gelip beni ziyaret etmek istersiniz.
Bu gerçekten...
Bu aralar işten izin alabileceğimi pek sanmıyorum, oğlum.
- Ve paramız da pek yok. - Evet, tabii ki. Elbette.
Kesinlikle anlıyorum. Evet, evet.
Yine bunu belki bir daha düşünürsün.
Tamam. Peki. Peki Nick, düşüneceğim.
Tamam, baba.
- Merhaba! - Merhaba. - Babam. - Selam, Nickie.
- Ve Marie. - Ben Marie. - Quebec'de 2 harf.
Peki.
- Peki Nick nerelisin? - Baba, aslında ismi Nickie.
- Nickie? - Özür dilerim. - İngiltere'nin neresindensin, Nickie?
Aslında İngiliz değilim; burada doğdum ama İngiltere'de büyüdüm.
- 3 yaşımdayken buraya taşındık. - Burada mı doğdun?
- Evet. - Bu doğru mu?
Ne zamandır birbirinizi tanıyorsunuz? Hatırlayamıyorum da.
Oldukça uzun zaman oldu. Ölye mi?
- Evet, lütfen. - Teşekkür ederim.
- Dört tane "tadım menüsü", sanırım. - Hayır, teşekkürler.
Emily, senin sanatçı olduğunu söyledi?
Hayır, taksi kullanıyorum.
Sanatla ilgilendiğini söylemişti, o yüzden öyle varsaymıştım.
- Bir süre müzikle uğraştım, belki... - Bu harika! - Çok uzun zaman oldu.
Ailen ne iş yapıyor?
Babam güvenlik görevlisi, annem ise bir okulda çalışıyor.
Güzel.
- Şu anda benim işim de çok iyi gidiyor. - Evet.
Uğur böceklerine bayılıyorum. Harikalar.
Evet, öyle olduklarını düşünüyorum.
Babam bir komedyen. Gerçi hiçbirini görmedi ama.
- Nasıl bir komedyen... - Herhangi birine dahi bakmadın.
- Evet, baktım. - Hayır, bakmadın.
Sorun değil, sorun değil. Birgün onları sana göstereceğim.
Bizim aslında... Senden bir isteğimiz var, baba.
Aslında senin için bir yatırım önerimiz var.
Çünkü İngiltere'deki tüm okullara bakıyordum ve çünkü...
Senin de bildiğin gibi, şu an oldukça rekabete dayalı bir ortam var...
...ve eğer iyi bir okula giremezsen...
...bundan vazgeçip çocuklarını doğurmaya başlayabilirsin.
Şaka yaptım. Şakaydı.
Hiç eve yakın okullara baktın mı?
Durum şu ki, iyi bir bursum olsa dahi...
...ya da her neyse... Yine de kredi almak zorunda kalacağım...
...ve sonra bu ikimizi de etkileyecek...
...çünkü önümüdeki 70 sene boyunca bu konuyu açıp duracağız.
Aslında bize kredi vermek isteyip istemediğini bilmek istiyoruz.
Bankaya gitmekten ziyade... Sana çabucak geri ödeyeceğiz...
...çünkü ikimiz de yaptığımız işte iyiyiz...
...ve bütün çıkarlarımızdan vazgeçmek istiyoruz...
...yani işte banka haczi...
...ya da her ne haczi olursa olsun.
Tabii ki de, sana geri ödeyeceğiz!
Ve benim işim, şu anda çok iyi ve portföyüm çok sağlam.
Sadece biraz yardıma ihtiyacımız varmış gibi hissediyorum...
...ve sonrasındaysa iyi olacağız.
Her neyse, eve yakın bir okul bulursan bu harika olur, değil mi?
Marie, seni seviyorum. Şu anda babamla konuşuyorum.
Saygısızlık etmek istemiyorum.
Tamam. Pekala.
Bence portföyün harika...
...fakat henüz bu durumda uygun olduğunu düşünmüyorum.
- "Uygun olmamakla" ne demek istiyorsun? - Hiçbir çalışmamı görmedin ki.
- Hiçbirine bakmadın, baba. - Bahsettiğim şey bu değil.
Yer mantarı ile doldurulmuş balzamik sirke ile...
...kuşkonmaza sarılmış İtalyan jambonu.
Üzgünüm, ama şu anda doldurulmuş yer mantarıyla ilgilenmiyoruz.
Emily, lütfen. Tatlım!
Üzgünüm.
- Çok teşekkür ederim. - Tamam.
Baba! Özür dilerim, özür dilerim. Üzgünüm. Üzgünüm, üzgünüm.
Ama sen de bu durumdaydın, değil mi?
Büyükbabamla...
Ondan para isteyerek böylece kendi hayatını gerçekleştirdin.
Em.
Affedersiniz. Tanrım!
Bunu yapacağını bilmiyordum. Sizden hiçbir şey istemiyorum.
Sadece bunu belirtmek istedim. Düşündüm de...
Senden hoşlandığını biliyorum, sorun değil.
Yani evet, seninle tanışmak istedim.
Emily dinlenmesi gereken, sessiz ve...
...basit bir sosyal hayatı olması gereken bir süreçte.
Yani görebildiklerime göre, bence en iyisi...
...Emily ile bir süre görüşmemelisiniz.
Böyle bir şey söyleyebileceğini sanmıyorum.
- Oradaki kızı tanımıyorsun. - Ve sen de beni tanımıyorsun.
Benim hakkında hiçbir şey bilmiyorsun.
Çok hasta olduğunda ve tedavi olmayı reddettiğinde...
...o zaman ne yapacaksın?
Tedavi olmasına rağmen hala hasta olursa o zaman ne yapacaksın?
Bilmiyorum ama o durumda geldiğinde, öyle olursa...
...onunla birlikte olurum.
Çünkü şu anda çok iyi, öyle değil mi?
- Yani öyle değil mi? - Söylemesi zor.
Başka bir geçici durum gibi gözüküyor.
Bir insan hep sağlam bir zeminde durduğunu düşünür...
...ama gerçekte onlar...
Bataklıktalardır.
Zamana ihityacı var, Nickie.
Belki biraz daha dengesini koruyabilirse...
...ve hala birbirinize karşı aynı şeyleri hissederseniz, o zaman kim bilir?
Ama şimdilik, bu iyi bir fikir değil.
Gidip Emily'i kontrol edeceğim.
Senin hakkında haklıydım. Bunu biliyor muydun?
Yani Emily'nin annesi de...
...kendi hayatını ele almadan önce aynı şeyi yapıyordu...
Bunu hallettiğimizi düşünmüştük.
Ve görebildiğim kadarıyla, bunu yapamazsın.
Onun için zaten zorken daha da zorlaştırma.
Tamam mı?
Nick, nereye gidiyorsun?
Em! Bunu söyleyeceğini bana söylemeliydin.
- Biliyorum. - Neden söylemedin?
Çünkü... Çünkü söylememi istemezdin ve onun için para pek önemli değil, Nick.
Paraya ihtiyacım yok. Babanın parasına ihtiyacım yok.
Tamam, o zaman... O zaman almayız.
Mesele para değil, Em.
Tamam. Tamam.
Sadece vaktimi daha fazla boşa harcamak istemiyorum.
Ne yapmak istediğimi biliyorum ve bunu kiminle yapmak istediğimi de biliyorum.
Bu yanlış mı?
Sana kötü gelirsem bana söylersin, değil mi?
Söyler misin? Em, eğer öyleysem bilebilir misin?
Sana ne söyledi?
O, benim doktorum değil.
Bir doktorum var ve bana çok iyi gittiğimi söyledi.
Ergenlik döneminde başladığında, çünkü 15 yaşındaydım...
...ilk seferinde, bunun dengesini bulmak zordur...
...fakat ben bir denge yakaladım, Nick.
Tedavim beni bir robot gibi hissettirmiyor. Aslında beni oldukça iyi hissettiriyor.
Her zaman mükemmel değil ama... Bana inanıyorsun, değil mi?
- Güzel, çünkü cüzzamlı biri değilim. - Peki ben öyleysem?
Sen cüzzamlı değilsin. Ben de cüzzamlı değilim.
Em.
Bir şeye ihtiyacın olursa, herhangi bir şeye ihtiyacın olursa...
...bana söylemen gerekiyor.
Ne sen ne de ben, bunu tek başımıza yaşamayacağız.
Tamam. Tamam.
Seni seviyorum, Nick.
Sana aşığım.
Hadi ama, hadi! Hadi!
Hadi. Bundan daha sert olabilirsin, gerçekten.
- Beni bırakır mısın, lütfen? - Tabii, sorun değil.
- Hayır, hayır... - Burada bir şey var. Birazcık aşağıda.
- Ne buldun? - Pek sarkık burası. - Sarkık mı?
Şu anda gıdıklanmam bile, dene hadi!
Onlar çok narin kazaklarımdı!
Dikkat etsene! Dikkat et!
Bazen evden gitmen gerekecek.
- Ne? - Mahremiyet için.
- Sıçabilesin diye mi? - Hayır!
- Ne! - Böyle söyleme. Sıçmam ki.
Sıçmam.
Tamam. Tamam, hadi! Ritmi bekliyorum.
- Ne? - Yok bir şey.
- Ne? - Üzgünüm, beni suçlarmış gibi baktın.
- Öyle mi? - Sanki... Beş, altı, yedi ve sekiz.
Bunu söylemek istemiyorum. Bunun hakkında şarkı söylemek istemiyorum.
Em?
Hassiktir!
Ha ha!
- Yemek hazırladım. - Evet, gördüm. Sağ ol.
Rica ederim.
- Ne oldu? - Bir şey olmak zorunda mi?
Hayır. Sadece kızgın göründüğün için.
- Hadi. Beni korkutuyorsun. - Ne düşündüğümü bilmek mi istiyorsun?
Evet, ne düşündüğünü bana söylemeni istiyorum.
Ya da bana her ne söyleyeceksen.
Lütfen, Nick. Beni korkutuyorsun.
Lütfen ya, çık üzerimden!
- Em? - Evet?
- Em? - Bir şeyler yemek ister misin?
- Em? - Neden oturup bir şeyler yemiyorsun?
- Özür dilemeye çalışıyorum. - Biliyorum.
Bu kadar komik olan ne?
- Bu kadar komik olan ne? - Hiç!
- Ne? - Özür dilerkenki sesin, sanki normal halinden daha sinirli gibiydi.
- Yürüyüşe çıkmak ister misin? - Hayır, sağ ol. - Gerçekten güzel bir gün.
- Hayır, sağ ol. - Tamam.
- İptal edebiliriz, biliyorsun değil mi? - Hayır, hayır. İptal etmek istemiyorum.
- İptal etme. - O zaman anneme taksiyle gelmesini söyleyeceğim.
Hayır! Sen git, tamam mı?
Geri geldiğinizde, ben iyi olurum. Sadece biraz hastayım.
Bir otobüsün önüne atlayacağımı falan mı düşünüyorsun?
Hayır, tabii ki de.
Sadece gitmeyeceğim.
Hayır. Hayır, git.
Seninle iletişim kuruyorum ve...
...biraz yalnız kalmam gerektiğini söylüyorum, tamam mı?
- Tamam. - Sana söylüyorum işte; geri geldiğinizde iyi olacağım.
Tamam. Telefonunu alacağım, tamam mı?
Bir şeye ihtiyacın olursa beni ara.
Geri gelirken her ne istiyorsan getirebilirim.
- Merhaba. - Merhaba.
Yanımda oturduğuna inanamıyorum.
- Bana bakmayı kes, anne. - Çok iyi görünüyorsun.
- Öyle mi? - Evet.
Anne, Emily burada olamadığı için üzgünüm...
...kendini biraz yorgun hissediyor ama geri döndüğümüzde ayaklanmış olur, sanırım.
- Sorun değil, Nick. - Peki. - Baban selam söyledi.
- Merhaba? Em? - Selam.
Selam. Ben Katherine, Nick'in annesi.
Ben de Emily, tanıştığımıza memnum oldum.
Ben de, tatlım.
- Şu haline bak. Çok güzelsin. - Teşekkür ederim.
- Pekala anne, onu korkutacaksın. - Hayır, böyle iyi.
- Şey acaba... Şarap ister misin? - Sevinirim.
- Tüm bu mumlar da ne? - Böyle daha romantik olacağını düşündüm.
- Harikalar. - Belki biraz fazla.
- Hayır. - Bilemiyorum. - Çok güzel, beğendim.
- Güzel, güzel. Hangi şaraptan... - Şarap istemiş miydin? - Evet.
- Hangisinden? - Kırmızı, lütfen. - Kırmızı? - Evet.
Harika, çünkü elimizde sadece onlardan var.
- Güzel, gerçekten harika. - Güzel. - Evet, evet.
Bu özel durumun sebebi nedir? Evleniyor musunuz ya da çocuğunuz mu oluyor?
Hayır.
- Peki ya siz? - Onlara söylemeli miyiz?
Bence... Bence söylemeliyiz.
Ben mi söyleyeyim, yoksa sen mi söylemek istersin?
Galiba... Bazı haberlerimiz var.
Evleniyoruz çünkü o hamile.
- Hayır. - Evet.
Hayır, Em. Hayır, Tanrım!
Üzgünüm, ele verdim.
Kötü bir şakaydı.
Sadece şaka yapıyordu.
Kadeh kaldırabilir miyim?
- Tabii, evet. - Anne, sen...
Evet, kadeh kaldırmak istiyorum. Lütfen, izin ver.
Son iki yıldır Nickie'yi çok özledim...
...ve sonunda gelip hepinizle tanıştığım için çok mutluyum...
...çünkü onun mutlu olduğunu bilmek bunu daha kolay kılıyor.
Bizi gerçekten çok mutlu ediyor, Nick'in...
Burada yeni bir hayata başladı.
Ne oldu, tatlım? Ne oldu?
Sadece anlarsın ya...
O, benim her şeyim işte.
- Hadi, artık uyuyalım. - Tamam.
Güzel erkek, güzel erkek.
Güzel, sevimli erkeğim. Güzel, tatlı erkeğim.
Baksana, güzel erkek.
Parmakların, parmakların... Derin, güzel derin...
Parmakların ve güzel saçların. Derin ve güzel parmakların.
Güzel yüzün ve güzel aşkın.
Em?
Emily. Yatağa geri dön.
Em.
Siktir ya, Em!
Em? Emily?
- Anne? - Ne oldu, Nickie?
- Yatağına geri dön. Sorun yok. - Ne oldu?
Em, em?
Emily, bana bak. Şu anda seninle birlikteyim.
Evet, ben... Şu anda seninle birlikteyim.
Evet. Hiçbir yere gitmiyorum.
- Bunu yapamam, Nickie. - Neyi? Neyi yapamazsın?
- Yapamam... - Neyi yapamazsın?
Yapamam, yapamam.
Neyi yapamazsın?
İstiyorum... İstiyorum ki, uyanık olayım.
- Anlıyorum, Em. - Neredeydin, Nickie?
- Ne demek, neredeydin? - Seni görmedim.
- Seni görmedim, Nickie. - Beni nerede görmedin, Em?
Seni göremiyorum, Nick!
- Buradayım işte. - Seninle bu bankta yaşlanmak istiyorum.
- Öyle mi? - Seninle birlikte yaşlanmak istiyorum ve bunun olacağını biliyorum.
İstiyorum ki...
- Bu olacak mı, Nickie? - Evet, olacak.
- Nasıl biliyorsun? - Biliyorum. Biliyorum çünkü buradayım...
...ve sana göz kulak olacağım, söz veriyorum.
- Söz veriyor musun? - Söz veriyorum. - Tamam. - Tamam.
Tamam, tamam.
Sadece benim için bir şey yapman gerekiyor, tamam mı?
- Tamam. - Peki Em, bana bak.
Senin... İlaçlarını yeniden almanı istiyorum, tamam mı?
Sana bunu yapmanı istiyorum. Tamam mı?
- Em. - İlaçlarımı alıyorum.
- Ne demek istiyorsun? - İlaçlarımı alıyorum.
Tamam.
Üzgünüm. Üzgünüm.
Üzgünüm.
Sorun değil.
Bize bir taksi çağıracağım, olur mu? Bize bir taksi çağıracağım.
Tamam mı? Buradayım.
Buradayım.
Artık gitmeliyiz, Nick. Gitmemiz gerekiyor.
- Taksi çağırdım, hatırladın mı? Taksi geliyor. - Lütfen, Nick.
- Biliyorum. - Lütfen. - Biliyorum. - Şimdi gidelim, olur mu?
Pekala, neden taksi gelene kadar bankta oturmuyoruz?
- Çocuklar? - Sadece yardıma ihtiyacım vardı.
- Ne oluyor? - Emily, iyi misin?
- Tamam, Nick. - Emily.
Tamam.
- Emily! - Emily!
Sağ ol, anne.
Merhaba.
Teşekkür ederim, hemen geliyorum.
- Seninle geleyim mi, Nick? - Hayır.
Biliyor musun, Nick?
Hiçbirimiz seni suçlamıyoruz, oğlum.
Çeviri: rabiadelpueblo Twitter: emreakaguney